Gfummeld wärd ned
1.:
Isch hab e klää bissl Kläägeld un isch hab e Idee,
Isch ruf mei Klääni ô, isch ded se gän seh.
Awwer wenn isch sie dann seh isses immer die ald Gschischd
Sie fangt an zu zetere „Gefummelt wird nischt!“
Isch saach „Mein Schätzel, mein Spätzel“ unn knabber an ihrm Ohr,
sie saachd „Loss doi Finger weg unn mach ma nix vor!“
2.:
„Ach Klänni goldisch Klääni, bisch du grausam zu mir
Bloß e bissl schmuse, mehr will isch ned vunn dir“
Do verzählt se ma doch was vunn’re Heirat in weiß
Unn isch denk so bei mir ´Ach Gott, was für´n Scheiß´
Isch saach „Mein Schätzel, mein Spätzel, isch will doch blooß en Kuß“,
sie saagd „Loss doi Flosse fôdd unn vazähl ma kän Schduß“
3.:
Isch hab schunn iwwalegt, ob isch nochgewwe soll,
weil isch will se schunn arg, unn isch bin noch ned voll,
Isch saach „Isch will mit Dir lewe, weil isch verriggt noch da bin!“
Sie saachd „Do werrd nedd gfummelt, biss ma vaheiad sin“
Isch saach „Mein Schätzel, mein Spätzel, warum glaabsch ma bloß nedd“
Unn sie saagd „Geh ma doch ford, Du willsch bloß in mei Bett“
