Nase-Weiß

1.

Linie vum weiße Puder uff´m Glase ,
erwartungsfroh gerümpft is schon die Nase

des Puder in Sekunde noi gezoge ,
Schmerz un Gestank sin nid geloge



2.

Zwar wirkt er um die Nas e´bissel blasser ,
doch munder iser wie eh Fisch im Wasser,

chamand mit Tempo fascht wie in Extase ,
eh bissel taub isch nur die Nase.



Ref.:

Wolge vum weiße Puder in de Nase ,
sin awer gleich widder weg geblase,

Des Puder machd ihn stark un klar ,
wie er doch schun immer gerne war



3.

Doch schun bald ziddern-zuggen seine Pfode ,
sieht um sich herum nur noch Idiode,

es nervt und quält ihn manche dumme Phrase ,
auch schmerz und bludet seine kalde Nase.



4.

Logger un cool wie Harald Schmidt er plaudert ,
wo er doch eher schüchtern druckst un zaudert,

er is nid mehr er selbscht seit Jahre ,
un ver eh nei´i Nase kennt er spare.



5.

Des zähe Blud im Tempo klebt wie Kleischder ,
uff die blasierde Macker ringsum scheißd er

Hilfe suchend guggd er hin zum Glase ,
was ihm gud däd wäre neií Nase.



(Nach einem Gedicht v. Joachim Fritsche und einer
Vorlage von Christian Wopalka)