Nase-Weiß
1.
Linie vum weiße Puder uff´m Glase ,
erwartungsfroh gerümpft is schon die Nase
des Puder in Sekunde noi gezoge ,
Schmerz un Gestank sin nid geloge
2.
Zwar wirkt er um die Nas e´bissel blasser ,
doch munder iser wie eh Fisch im Wasser,
chamand mit Tempo fascht wie in Extase ,
eh bissel taub isch nur die Nase.
Ref.:
Wolge vum weiße Puder in de Nase ,
sin awer gleich widder weg geblase,
Des Puder machd ihn stark un klar ,
wie er doch schun immer gerne war
3.
Doch schun bald ziddern-zuggen seine Pfode ,
sieht um sich herum nur noch Idiode,
es nervt und quält ihn manche dumme Phrase ,
auch schmerz und bludet seine kalde Nase.
4.
Logger un cool wie Harald Schmidt er plaudert ,
wo er doch eher schüchtern druckst un zaudert,
er is nid mehr er selbscht seit Jahre ,
un ver eh nei´i Nase kennt er spare.
5.
Des zähe Blud im Tempo klebt wie Kleischder ,
uff die blasierde Macker ringsum scheißd er
Hilfe suchend guggd er hin zum Glase ,
was ihm gud däd wäre neií Nase.
(Nach einem Gedicht v. Joachim Fritsche und einer
Vorlage von Christian Wopalka)















